Blauwblad

De etymologische snavel* van het werkwoord ‘begrijpen’ zou dus zo goed als onzeker* wijzen in de richting van Het Grijpende Verstand maar dat is weer een kakelvers concept of personage dat ons alvast sterrenstof-tot-nadenken schenkt voor een volgende editie.

Vandaag viel een nieuwe kaart uit de stapel. In Het Geheim van de Tarot, (een oud boek van Eden Gray) lees ik volgende duiding...

Between the blues, keyholes n’ shrouded wings, the deepest oceans and laurel wreath springs, the fishtails dance – the spirit world spins fueling the merry-go-round – still the water rises where the tightrope swings.

Tot zover mijn pseudo-literaire bijdrage aan de goedkope kritiek.

Oskar ‘Voor’ de Pekvogel had weer malchance. Vorige week kreeg hij nog te krampen* met licht ontvlambare dampen, tot plots bleek dat de nood hoger was dan de hoogste tak.

Een kip die niet luistert naar de loknaam Marleen werd gered uit ‘t leghok en een waar fenomeen. Ze scharrelde al vierduizend volgers bijeen. Vogelingen* verlekkerd op wartaal en laster of spleen.

Onder ’t gesternte van een interim-regering en Covid-19, tekenden wij een blauwe hemel die zich uitstrekt tot wel 24 meter hoog met daaronder een afgesloten lusthof dat oprijst uit wortelsporen en zwarte aarde: 'De Tuin van Gistern* en Morgen'. Dit project of 'voedzaam scheppingsverhaal' was te beleven in de Sint-Martinuskerk van Aalst van januari tot december 2021.

Deze ommegang begint rechtsonder wortelsporen, bloedvaten, ladderbenen en een kruin of de sneeuwkuif van een duif welgenaamd Hermes Winterboom – nabij haar donkerblauw ‘maanoog’ onder de nok van ’t winters gewelf.